voor en na, architectuur, kunst, luifel, Antwerpen Noord,

Beschrijving van de locatie



Aan Van Kerckhovenstraat. Stuivenberg was oorspronkelijk een vrij uitgestrekt hoger gelegen duinengebied bestaande uit zavel en stuifzand, omsloten door de vallei van Schijn- en Lobroek enerzijds en door de Vallei van de Potvliet anderzijds. Afgegraven voor de aanleg van de spoorweg Mechelen-Antwerpen in 1836, waardoor de vruchtbare onderlaag vrijkwam en moestuinen konden worden uitgebaat. Het huidige Stuivenbergplein werd vanaf 1786 begraafplaats ter vervanging van het Groenkerkhof (nu Groenplaats) en andere kerkhoven in de binnenstad, die ingevolgde het decreet van 1784 buiten dienst werden gesteld. Deze buitenstedelijke begraafplaats, die in 1863 nog werd uitgebreid, bleef tot 1875 in gebruik. Van dan af tot 1895 werd ze geleidelijk ontruimd ten voordele van de begraafplaats op het Kiel. De vrijgekomen ruimte werd in 1906 “Stuivenbergplein” genoemd. Met platanen beplant plein, basketbalveld, speeltuigen; aan oostzijde schoolgebouw, aan westzijde complex met sociale woningen.

Stuivenbergplein, overdekte markt, Antwerpen Noord

Uitwerking van de locatie en curator

De Mensen die in de Seefhoek wonen hebben weinig buitenruimte waardoor het Stuivenbergplein heel belangrijk is voor de buurt. Het plein ligt naast een groot sociaal wooncomplex.  Deze mensen hebben al een plein maar geen gedefinieerde ruimte waar de families samen kunnen komen zoals bij park Spoor Noord of Roel Langerak park in Rotterdam. Bij beide voorbeelden gaan families barbequen onder een brug. (Tegen de zon of de regen). De route in het park die de bezoekers van punt A naar punt B brengt wordt overdekt gemaakt. Net als bij locatie 3 worden de kunstwerken onder een transparante colonnade geplaatst die ondersteund wordt door groene kruiskolommen.

plattegrond, architectuur, kunst, Antwerpen noord

“De standbeelden hebben een gemeenschappelijk thema: sociale armoede. Maar in plaats van ze deprimerend voor te stellen laat de kunstenaar de kracht zien van deze mensen. De beelden worden samen met de bewoners van de buurt een scene binnen de overdekte route. “